Bazen hayat o kadar çok zor geliyor ki, nefes alamıyorsun, canın yanıyor, çok acıyor. Neden mi? İnsanların hep kendini üstün görmesinden, diğerlerini müzik zevklerinden dolayı yargılamasından, küçümsemesinden, giyinişinden dolayı alay etmesinden, yürüyüşünden alay etmesinden, konuşmasıyla dalga geçmesinden, kilosundan dolayı isim takmasından, boyundan dolayı dalga geçmesinden, maddi durumundan dolayı onu hep dışlayıp ezmesinden canım yanıyor. İnsanlar kendini Nırvana, The Beatles gibi grupları dinlediği için üstün sanıyorlar. One Direction, Justin Bieber dinleyeni kezban yapıyorlar. Fakat bilmiyorlar onları dinleyince mutlu oluyorlar. İnsanlar marka şeyler giydikleri için kendilerini üstün sanıyorlar. Fakat bilmiyorlar ailesinin ona her gün giymesi için farklı kıyafetler alma durumu olmadığını. İnsanlar kendini manken gibi yürüyor gibi sanıp üstün görüyorlar. Fakat bilmiyorlar alay ettiği kişinin bacaklarında sorun var. İnsanlar kendilerini diksi yonlu, kibar konuşuyor diye üstün sanıyorlar. Fakat bilmiyorlar ailesinin doğulu olup doğuştan şiveli olduğunu. İnsanlar kendini zayıf ve güzel sanıyorlar. Fakat bilmiyorlar kilolu olduğu için her gün ağlayıp zayıflamaya çalışması fakat hastalığı olduğu için zayıflayamamasını. İnsanlar kendilerini uzun diye üstün sanıyorlar. Fakat bilmiyorlar genetik bir boy kısalığı hastalığı olduğunu. İnsanlar çok parası olduğu için, hayatı dört dörtlük olduğu için, her gün farklı bir kıyafetle, farklı bir arabayla dışarı çıktığı için kendini üstün sanıyor. Fakat bilmiyor babasının onun için sabah akşam canını dişine takıp çalıştığını ama yinede yettiremediğini. İNSANLARIN KENDİNİ ÜSTÜN GÖRMESİNDEN, DİĞER İNSANLARI EZİP, KIRMASINDAN YORULDUM. BÖYLE İNSANLAR YÜZÜNDEN BİNLERCE, BELKİ DE MİLYONLARCA HAYALLERİ YIKILMIŞ İNSANLAR VAR. HİÇ DÜŞÜNDÜNÜZ MÜ?