lütfen,

Sevmediğim insanlar lütfen dinlediğim şarkıları dinlemesin.

umarım,

Önyargılarından vazgeçmeyen insanlar, umarım hayatları boyunca en hassas oldukları konularda önyargılara maruz kalırlar.

tekrar, tekrar ve tekrar.

Uyan. Kahvaltı yap. Servise bin. Okula git. Sevmediğin insanların yüzünü gör. Triplerini çek. Eve gel. Hiç bir işine yaramayan bilgileri tekrar et. Sınavdan yüksek not al. Herkes mutlu olsun, senin dışında. Hayatımız bundan ibaret olmuş artık.

hava soğuk;

Hava soğuk. Tak kulaklıkları. Dışarı çık. Üşü. Yürü. Daha çok üşü. Daha çok yürü. Üşüdükçe yürü. Yürüdükçe, düşün. Olmak istediğin kişiyi düşün. Olduğun kişiyi düşün. Sahip olduklarını düşün. Senin olmayanları düşün. Sevdiklerini, sevmediklerini düşün. Kazandıklarını, kaybettiklerini düşün. Söylediğin, söylenen yalanları düşün. Seni terk edenleri, terk ettiklerini düşün. Artık hayalini kurmadığın o hayatı düşün. Ne kadar kolay vazgeçtiğini düşün. Bir daha kimseyi sevemeyeceğini düşün. Saatlerce düşün ama hiçbir şey düşünmediğini fark et. Eve dön. Aynaya bak. Sol gözün kızarmış. Demek ki ağlamak istemişsin farkında olmadan. Ne zaman ağlamak istesen, sol gözün kızarır çünkü. Aç sıcak suyu, gir altına. Soğuktan donan vücudun sıcak suyun altında uyuşsun. Kemiklerin sızlasın. Acıya aldırma. Düşün. Yeniden düşün. Ardından el salladığın otobüsleri düşün. İnsanları düşün. İhanetleri düşün. Bir zamanlar hayallerin olduğunu düşün. Bir zamanlar mutlu olduğunu düşün. Mutluluğun nasıl bir his olduğunu unuttuğunu düşün. O adamı düşün. O adama asla sarılamayacağını düşün. Şimdi çık sıcak suyun altından. Çık ve yaşa. Ve yaşadığın bu şeye ‘hayat’ de. Hep aynı şarkı çalsın kulaklarında. Hep aynı yerden yansın canın. Ama sen yine de hep, ‘hayat’ de. Çünkü hayat, güzel rüyalarından haricinde kalan acımtrak zaman dilimi. Çünkü hayat, hayat işte. Çünkü hayat, hep böyle.

Polyanna'nın Mutluluk Sırları

 Evimi bir parti sonrası temizlemek için saatlerce uğraşıyorsam, bir çok arkadaşım var demektir.

 Faturalarımı ödeyebiliyorsam, bir işim var demektir.

 Pantolonum biraz sıkıyorsa, aç kalmıyorum demektir.

 Gölgem beni izliyorsa, güneş ışığını görüyorum demektir.

 Otobüsten indiğim yerden gideceğim yere doğru yolu uzun buluyorsam, yürüyebiliyorum demektir.

 Otobüs beklerken yanımdaki adam anahtarlarıyla oynuyor ve ben bu sesten rahatsız oluyorsam, duyuyorum demektir.

 Camları silmem, yerleri süpürmem gerekiyorsa, bir evim var demektir.

 Doğalgaz faturam yüklü geliyorsa, ısınıyorum demektir.

 Yığınla yıkanacak ve ütülenecek çamaşırlarım varsa, yığınla giyeceğim var demektir.

 Çalar saatim sabahın köründe çalıyorsa yaşıyorum demektir.

 Akşamları kendimi yorgun hissediyor ve bacaklarım ağrıyorsa, o gün  üretici olmuşum demektir.

 Ve tüm bunların farkına varıyorsam,
 Mutluyum demektir.

Ne kadar çok gereksiz insan var şu dünyada. Asitsiz kola gibi.

Aşk mı? Onun yerine git salep yap kendine, tak kulaklığı. Senden kralı yok, oh mis.

Blog ile alakalı değil ama paylaşmadan edemedim :D 

Avrupα Yαkαsı | Burhαn 

Nαber concon? Nαssın gülüm? Noldu? Beni bulαmαdın mı? Arα tαrα tırım tırıs yoh dimi ααheehehuhu. Beni bulαmαzsın gülüm, ben αslındα yoğum. Ben αslındα yαşαmıyorum ben senin süper egonum. Anlαdın mı egoist? Ben αslındα yoğum. Bence sen ruh hαstαsısın, şizofrensin. Kendi hαyαlindeki yαrαttığın bir kαhrαmαnlα kαvgα ediyosun, bilmediğin tαnımαdığın bir αdαmlα hαyαlindeki αdαmlα muhαbbet ediyosun. Ben αslındα yoğum, yoooğm. Yoğum lαn, yok ki.

Allah Eminem'i yaratıyor sen arabesk rap dinliyorsun.

Bazen, bazen gerçekten bıkıyorsun. Her şeyden bıkıyorsun. Herşey gerçekten üstüne gelmeye başlıyor, bağırmak istiyorsun. Ama bağıramıyorsun. Neden? Çünkü, üstündeki baskıdan sesin çıkmıyor, çıkamıyor. Ha, bir de omuzlarına tonlarca ağırlık oluşuyor. Ne yapacağını şaşırıyorsun.

Yalnızım olum ben yalnızım.Güvenebileceğim kimsem yok. Her anımı beraber geçirdiğim bir dostum, küçüklükten beri sırtımı dayadığım bir arkadaşım yok. Gözü kapalı güvenebileceğim kimsem yok. Her gün sevmediğim insanların içine giriyorum. Sahte gülümsemelerine sahte gülümsemeyle karşılık veriyorum. Hepsi yüzüme gülüp arkamdan konuşuyor, takmıyormuş gibi yapıp güçlü olmaya çalışıyorum. Her gün karnımda ağrıyla uyanıyorum. Stresten yemek yiyemiyorum, kusacak gibi oluyorum. Takma diyorum kendime takma bu günlerde geçecek ama olmuyor. Bir şeyler hep eksik kalıyor. Her soluk alıp verişimde o eksikliği hissediyorum. Her an bunu yaşamak zorundayım. Daha nereye kadar gidecek, ne kadar süre daha acı çekeceğim bilmiyorum.

Kavimler Göçü sırasında üşengeçlikten göç etmemiş bir kavim varsa benim atalarım onlar olabilir.

Sizi sokaklarda ağlatan kimseyi affetmeyin. Unutun ama affetmeyin.

En güzeli de kitap okurken ya da müzik dinlerken uyuyakalmak.

Sinirliyken gözlerimin hemen dolmasından nefret ediyorum, başımdan geçen kötü bir olayı anlatırken ağlamamdan nefret ediyorum, kısacası güçlü kalamadığım için kendimden nefret ediyorum.

Bir kitap hayat değiştirebilir.

Gerçek anlamda dipte hissediyorum kendimi. Mutsuz, huzursuz, samimiyetsizim. Anlık sevinçler yaşıyorum sonra aynı boka sarıyor hayat. Elimden geleni yaptım mutlu olmak için diyemem, çünkü çabalamıyorum. Çünkü inancımı kaybettim. Çünkü çok iyi biliyorum ki, çabalasam bile hiçbir şey değişmeyecek. ‘En azından denedim.’ Diyebilmek için elinden geleni yapan insanlardan değilim. Keşke olabilseydim. Neyse. Dedim ya, tam anlamıyla dipteyim.

Mutlu değilim ama mutsuz da değilim. Hissizim.

Derin bi nefes versem hepsi geçecek gibi. Ama o derin nefesi alacak dirayetim kalmadı.

Çok sinirlendiğinde ağlama huyunu ameliyat ile aldırabiliyorsak, ben ameliyata hazırım.

Sinirden dudaklarını yediğin ve tırnaklarını kemirdiğin anlar, gülmekten yanak kaslarının ağrıdığı ve gözlerinin yaşardığı anlardan fazlaysa bir şeyler yolunda gitmiyor demektir.