Yalnızım olum ben yalnızım.Güvenebileceğim kimsem yok. Her anımı beraber geçirdiğim bir dostum, küçüklükten beri sırtımı dayadığım bir arkadaşım yok. Gözü kapalı güvenebileceğim kimsem yok. Her gün sevmediğim insanların içine giriyorum. Sahte gülümsemelerine sahte gülümsemeyle karşılık veriyorum. Hepsi yüzüme gülüp arkamdan konuşuyor, takmıyormuş gibi yapıp güçlü olmaya çalışıyorum. Her gün karnımda ağrıyla uyanıyorum. Stresten yemek yiyemiyorum, kusacak gibi oluyorum. Takma diyorum kendime takma bu günlerde geçecek ama olmuyor. Bir şeyler hep eksik kalıyor. Her soluk alıp verişimde o eksikliği hissediyorum. Her an bunu yaşamak zorundayım. Daha nereye kadar gidecek, ne kadar süre daha acı çekeceğim bilmiyorum.